Navlun sözleşmesi, bir malın deniz yoluyla bir yerden başka bir yere taşınması karşılığında ücret (navlun) ödenmesini öngören sözleşmedir. Türk Ticaret Kanunu'nun deniz ticareti kitabında düzenlenir ve taşıyan ile taşıtan/gönderen arasındaki hak ve yükümlülükleri belirler.
Taşıyanın temel yükümlülüğü, gemiyi yola elverişli (denize elverişli, yük almaya elverişli ve teçhiz edilmiş) halde bulundurmak ve yükü, sözleşmede kararlaştırılan şekilde, gecikmeksizin ve hasarsız olarak varma limanına ulaştırmaktır. Yükün kaybı veya hasarı halinde taşıyan, kusursuzluğunu ispat etmedikçe sorumlu tutulur; ancak kanun, taşıyan lehine bazı sorumluluktan kurtulma halleri de öngörür (örneğin denizcilik hatası, yükün doğal niteliğinden kaynaklanan zarar gibi).
Konşimento, navlun sözleşmesinin ve yükün teslim alındığının en önemli ispat belgesidir; aynı zamanda malı temsil eden kıymetli evrak niteliği taşır ve devredilebilir. Konşimentonun içeriği ile fiilen yüklenen malın uyuşmazlığı, uygulamada en sık karşılaşılan uyuşmazlık konularından biridir.
Deniz yoluyla yük taşımacılığı yapan işletmelerin, navlun sözleşmesi ve konşimento şartlarını (özellikle sorumluluk sınırlamaları ve yetkili mahkeme/tahkim şartlarını) dikkatle incelemesi önemlidir.